Ex-Fordwerknemer wil kansarme kinderen helpen

Standaard

donny mechels

Tien procent van de Vlaamse kinderen leeft in armoede. Vorig jaar werd vanuit de Vlaamse Overheid het Kinderarmoedefonds opgericht. De focus werd vooral gelegd op peuters van nul tot drie jaar. Dony Mechels vindt dat niet genoeg. Hij richt daarom zijn eigen vzw op: Kinderfonds Limburg.

Dony Mechels is een van de vele ex-werknemers van Ford Genk. De 47-jarige Hasselaar spendeert zijn tijd, naast het zoeken naar werk, aan het ondersteunen van lagereschoolkinderen uit kansarme gezinnen in Limburg.

Na de aangekondigde sluiting van de Fordfabriek liep Mechels mee in de ‘Mars voor de toekomst’. “Tijdens de stakingen heb ik honderden kinderen zien rondlopen. Ik hoorde ze praten over hoe het nu verder moest, nu hun ouders zonder werk zaten. Ik dacht bij mezelf: hier moet iets aan gedaan worden. Het kan zo niet verder” zegt Mechels.

Studieboeken en schoolmateriaal

Vanuit politieke hoek kwam er snel reactie op de slechte situatie in Limburg. Vlaams minister van Armoedebestrijding Ingrid Lieten richtte het Kinderarmoedefonds op. De focus werd vooral gelegd op de kwetsbare leeftijdsgroep van 0 tot 3 jaar. Volgens Mechels is dat onvoldoende. “Het plan van mevrouw Lieten gaat enkel over baby’s en peuters. Het beeld van kinderen dat ik heb, zijn kinderen van schoolgaande leeftijd, 4 tot 12 jaar. Die hebben studieboeken en schoolmateriaal nodig”, zegt Mechels.

Mechels rekent op donaties en gaat langs bij grote veilingen, waar hij goedkoop in bulk materiaal kan aankopen. “We willen zo veel mogelijk mensen erbij betrekken. Momenteel voorzien we hulppakketten met kleren, eten en schoolgerief. Op 4 april openen we ons eerste lokaal in Hasselt, waar kinderen na school terecht kunnen om te studeren. We zijn van plan om eenzelfde lokaal in Genk te openen, maar daarvoor zijn we nog in gesprek met de stad. Momenteel zijn we wel dringend op zoek naar een opslagruimte voor al onze spullen”, zegt hij.

Op zoek naar sponsors

De vzw Kinderfonds Limburg is een samenwerkingsverband tussen verschillende kleinere organisaties en individuele initiatieven. Paul Vandenwijngaert, een goede vriend van Mechels, is de voorzitter. De gepensioneerde bankmedewerker springt bij waar nodig en beheert de financiën. “Ik ben zo’n beetje de penningmeester. Ik schiet ook regelmatig wat voor wanneer het fonds in geldnood zit”, zegt hij.

Hun facebookgroep

https://www.facebook.com/groups/kinderfondslimburg kan al rekenen op een honderdvijftigtal leden. Onder hen zijn er vrijwilligers die zelfgemaakte handtassen, wenskaarten en sleutelhangers verkopen om het fonds te helpen financieren. Om subsidies te verkrijgen klopten ze al aan bij het Limburgs provinciebestuur en de stadsbesturen van Hasselt en Genk. Ze vragen de Limburgse scholengemeenschappen ook om mee te helpen.

Wie het Kinderfonds Limburg vzw wil steunen kon storten op het rekeningnummer 335-0063006-02 of contact opnemen via de website https://s-s486.wix.com/kinderfondslimburg.

Foto en tekst van Stef Vananroye voor C.H.I.P.S. Stampmedia.

www.stampmedia.be 

Advertenties

Regenbooghuis geopend in Hasselt

Standaard

Begin oktober 2012 opende in Hasselt het Regenbooghuis. Elf lokale verenigingen, de stad en de provincie Limburg willen met het initiatief de zoektocht naar genderidentiteit in de kijker plaatsen en het maatschappelijk inpassen van de holebidoelgroep versterken.

In tegenstelling tot wat velen beweren, blijft het transgenderisme en holebiseksualiteit een taboe binnen onze samenleving. Je seksuele voorkeur uiten in het uitgaansleven is een ding. Maar je hele leven eraan aanpassen blijft een drempel. “Dat is vooral te wijten aan schijntolerantie”, verklaart voorzitster van vzw Regenbooghuis Eliane Luys. “Mensen hebben vaak het idee verdraagzaam te zijn, tot de kwestie hun persoonlijke leven beïnvloedt. Het vraagstuk over genderidentiteit staat ongetwijfeld nog in haar kinderschoenen.” Luys vindt het daarom belangrijk alle partijen binnen de samenleving te sensibiliseren.

Samenwerking

Het samenwerkingsverband tussen de verschillende instanties maakt het mogelijk om in de toekomst op grote schaal actie te voeren. “De uitkomst van een brainstormsessie in maart toonde al aan dat het concept en de bezieling van de verschillende groeperingen heel wat potentieel had”, vertelt Luys. Het stads- en het provinciebestuur waren al langer vragende partij voor een soortgelijk initiatief. “Aanhoudende mediaberichten over gaybashing brachten het proces in een stroomversnelling”, geeft ze aan.

Alles bespreekbaar

Er ontbreekt niet langer een aanspreekpunt voor de kleurrijke holebigroep in Limburg. Jong en oud kan terecht in het Regenbooghuis. “Het is cruciaal dat men elkaar kan ontmoeten en dat alles bespreekbaar blijft”. Nog te veel mensen stoten pas op hun wezenlijke geaardheid wanneer ze de dertig voorbij en getrouwd zijn of kinderen hebben. “Natuurlijk met alle gevolgen van dien”, betreurt de voorzitster.

Kleurrijk profiel

De vzw Regenbooghuis Limburg bestaat uit een twaalfkoppig bestuur en een team van vrijwilligers en medewerkers uit de elf deelnemende organisaties. Deze nieuwe vzw komt voort uit Het Nieuwe Huis vzw dat in juni 2012 omgevormd werd en verhuisde naar een andere locatie. Je komt er onder meer leden tegen van vzw De Madam, Ford Globe Genk, Holebi Maasland Maasmechelen, Idem Dito Lommel, vzw Inderdaad, vzw Lach, Proud Projector Genk, True Colours, Anders Gewoon en ST-Out Sint-Truiden. Het Regenbooghuis-initiatief zelf wordt overkoepeld door Cavaria Limburg.

Eerstelijns begeleiding

Elke tweede vrijdag van de maand wordt er een samenkomst georganiseerd in het praatcafé. Op de planning staan steeds eerstelijns hulpverlening, juridisch en financieel advies, maar ook recreatieve groepsactiviteiten. Daarnaast kan je beroep doen op de onthaalwerking die je een individueel gesprek aanbiedt, alvorens je in een groep te introduceren.

Tekst is van Lieselotte Wröbel voor Stampmedia.

www.stampmedia.be

Hittegolf kan de pret niet drukken op internationaal folklorefestival

Standaard

Voor de 28ste keer vond van 11 tot 15 augustus 2012 het Internationaal Folklorefestival plaats in Kuringen, Hasselt. De hele week lieten acht Europese volksdansgroepen zich van hun beste kant zien.

Het folklorefestival is een initiatief van de Limburgse Volkskunstgroep De Boezeroenen in samenwerking met de International Council of Organizations of Folklore Festivals and Folk Arts (CIOFF). Het CIOFF is de overkoepelende organisatie voor alle Europese folkloregroepen.

 

Elk jaar nodigen de Vlamingen folkloristische dansgroepen uit verschillende landen uit om hun talenten te tonen in Kuringen. Dit jaar deden er groepen mee uit Bolivia, Canada, Georgië, Macedonië, Mexico, Oekraïne en Spanje. Ook de eigen Boezeroenen zetten hun beste beentje voor. De buitenlandse gasten werden gedurende hun verblijf in België ondergebracht bij gastgezinnen.

Jong geleerd is oud gedaan

Volkskunstgroep De Boezeroenen werd in 1976 opgericht in Kuringen en telt momenteel honderdzestig leden. Deze zijn verdeeld over verschillende leeftijdsgroepen tussen de drie en zesenzestig jaar oud. De volwassenengroep, beter bekend als de ‘aa-sjakosjen’, treedt niet op.

Van kleins af aan streven de jonge dansers naar een plekje in de demonstratiegroep. Deze groep krijgt de eer om België te vertegenwoordigen in het buitenland. Ook in eigen land treden zij regelmatig op. Onlangs ging de groep naar Bulgarije voor een uitwisselingsproject.

Traditie in een modern jasje

Maar hoe komt het toch dat volksdansen zo’n aantrekkingskracht heeft? Benny Dupont, voorzitter van het festivalcomité legt uit hoe De Boezeroenen jonge mensen weet aan te trekken.

“Volksdansen zit na een tijdje gewoon in je bloed. Vanaf de eerste kleuterklas bieden we al lessen aan. Naast een aanbod van traditionele dansen, leren we ook nieuw gecreëerde dansen aan die gebaseerd zijn op oude passen”, aldus Dupont. De dansers krijgen ook live begeleiding van een muziekgroep die bestaat uit traditionele instrumenten zoals accordeon, trommels, gitaar en verschillende fluiten.

Een passie voor dansen

Kitty Schruers (17) is al vijf jaar lid van De Boezeroenen en geniet er nog steeds met volle teugen van. “We oefenen onze danspassen één keer per week en je kunt in principe elke moment instappen. Dit jaar ben ik niet naar het buitenland kunnen gaan, maar volgend jaar zal ik er zeker bij zijn!”, zegt ze enthousiast.

Bij warme temperaturen en volledig gehuld in traditionele kledij is een dansopvoering een hele opgave, maar ondanks de hitte was het festival een spektakel voor jong en oud.

Tekst is van Stef Vananderoye en foto’s zijn van Pauline Poelmans voor Stampmedia.

www.stampmedia.be

Rimpelrock beleeft geanimeerde elfde editie

Standaard

Op 11 augustus 2012 vond de elfde editie van Rimpelrock in Kiewit plaats. De sfeer was op en top, net als de muziek met kleppers als Tom Jones en Marco Borsato.

Heel wat mensen zagen Rimpelrock als de ideale gelegenheid om hun verkleedkoffer boven te halen. Ria Van Ecckelpoel en Edith Van Elsen bezochten voor de tweede keer Rimpelrock, gehuld in een zwart en rood tenue dat ze zelf samengesteld hadden. “We zijn actief in de modewereld en op deze manier maken we reclame”, vertellen de dames enthousiast. Verder komen de dames vooral voor de gezellige sfeer en spreekt het afwisselende programma hen erg aan.

Attracties

Rond het podium waren verschillende standjes, aangepast aan het publiek, opgesteld. Daartussen was Elvis in vol ornaat onder de levenden te bewonderen. Steve Ryckier, een 40-jarige Elvisimitator, verwelkomde de bezoekers aan de Bokrijkstand. “Ik vertegenwoordig de sixties op Rimpelrock en maak gelijktijdig ook promotie voor mezelf”, zegt Ryckier.

Naast de standjes genoten de bezoekers ook van een ritje in ‘de spin’ en het reuzenrad. In de skywatch van Benji-Fun werd het publiek getrakteerd op een spectaculair uitzicht over de weide.

Gehakt brood

Aan een picknicktafel vonden we enkele ‘verwende nesten’ terug. Al elf jaar komen deze carnavaleske dames naar Rimpelrock. “De gouden juwelen leenden we van onze oma’s en de hoeden met vogelnestjes knutselden we zelf in elkaar”, zegt Christine Grauwels. Naast deze opvallende outfit brachten ze ook een uitgebreide picknick mee, die ze gewillig met ons deelden. “Mijn gehakt brood wordt elk jaar positief onthaald en daar ben ik blij om”, zegt traiteur van dienst Mieke Baerts.

Publiekstrekker

Rimpelrock is niet alleen carnaval, maar ook muziek. Het festival had dit jaar weer een muzikale mix van nationale en internationale artiesten zoals Will Tura en Tom Jones te bieden. “Ik kom voor Tom Jones en ga Marco Borsato al voor de vierde keer zien”, zegt Lili Bettens die het festival al voor de elfde keer bezoekt. “Maar volgend jaar zou ik graag ook Duitstalige muziek willen horen”, geeft ze als tip aan de organisatie mee.

Tekst is van Antonino Musso en Tine Stas en foto’s van Pauline Poelmans voor Stampmedia.

www.stampmedia.be

Clouds On Elektricity: jaar na dood van gitarist Marlo Ghys op Pukkelpop 2012

Standaard

Clouds On Elektricity is een groep die nog maar twee jaar op de planken staat, maar al een helse periode achter de rug heeft. Vorig jaar kwam gitarist Marlo Ghys om het leven tijdens de Pukkelpopstorm in 2011. Ondanks die tragedie staat de band donderdag op het Wablief?-podium. Een gesprek met zanger Stijn.

Hoe voelt het om op Pukkelpop te mogen staan?

“Het is een hele eer, vooral na wat er vorig jaar gebeurd is. We vinden dit een mooie manier om iedereen te laten zien hoe we met de situatie omgaan als band, maar ook als vriendengroep.”

Hebben jullie even getwijfeld om mee te doen?

“Ja, toen we het goede nieuws te horen kregen, besloten we er toch eerst eens samen over te praten. We beseften uiteindelijk dat we dit misschien maar één keer kunnen doen en dat dit echt een unieke kans is.”

Jullie groep heeft na Pukkelpop vorig jaar een heftige periode moeten doorstaan. Hoe staan jullie er nu tegenover?

“Het heeft ons een beetje gevormd in wie en wat we nu zijn als band. Zelf denk ik dat we alles niet meer zo negatief bekijken. Marlo heeft voor iedereen van de band altijd een grote betekenis gehad. We proberen nu gewoon het positieve uit die herinnering te halen, iets wat natuurlijk niet altijd even makkelijk gaat. We missen hem wel. Eigenlijk missen we erg veel van hem: zijn energie, zijn passie voor muziek, zijn gekheid op de repetities…”

Hoe zijn jullie ontstaan?

“We spelen al lang samen in deze band. Eerst zijn we zijn begonnen met hardcore, daarna is onze muziek geëvolueerd tot wat we nu spelen. Het heeft ons zo’n vier jaar gekost om onze muziekstijl te vinden, maar toch vinden we soms dat we er nog altijd niet zijn. We zoeken steeds verder naar de perfecte sound voor Clouds On Elektricity. Onze groepsnaam heeft onze drummer trouwens bedacht. Toen we deze muziek zijn beginnen spelen, zijn we die naam dan ook gaan gebruiken.”

Hoe zouden jullie je muziekgenre omschrijven?

“We maken heel toegankelijke muziek voor iedereen. Het is muziek waar je je eigen ding in kan vinden. Iedereen zal er misschien een ander gevoel bij hebben. Het is voor ons belangrijk dat het muziek is met een hart en een ziel.”

Hebben jullie nog festivals of optredens gepland in de toekomst?

“We spelen in september nog op Moulin Rock Festival in Tessenderlo, daarna gaan beginnen we met de release van ons album. Ook zijn we al druk bezig met nieuwe nummers schrijven. Wij zitten niet stil.”

Wat is jullie droom als groep?

“Een tour zou ‘super nice’ zijn, maar we hebben nu al meer gedaan dan we ooit gehoopt hadden.”

Tekst is van Yentl Keuppens en foto van Razzifoto voor Stampmedia.

www.stampmedia.be

Leerlingen KIDS Hasselt dansen in regen

Standaard

Ondanks het slechte weer ging op zondag 3 juni 2012 de jaarlijkse Vlaamse Kermis van KIDS Hasselt door. De leerlingen lieten al dansend het beste van zichzelf zien op de speelplaats. Met het evenement wil de school voor buitengewoon onderwijs geld inzamelen voor nieuwe projecten.

Op het schoolterrein vonden verschillende activiteiten plaats. Zo konden geïnteresseerden zich inschrijven voor een cursus circustechnieken, gegeven door een clown. De kleuters en kinderen van de lagere school dansten op de speelplaats en er stonden kraampjes waar ze allerlei spelletjes konden spelen. Ook was er een roofvogelshow, een barbecue en een motor- en Vespatocht.

KIDS

“KIDS heeft drie afdelingen: doven en slechthorenden, spraak- en taalstoornissen en autismespectrumstoornissen” zegt oud-leerkracht Eline Van Genechten. “In de lagere school heb je groepen waarvan de leeftijden redelijk kort bij elkaar liggen. De leerlingen beginnen in de eerste groep waar ze starten met het eerste leerjaar. Na een jaar schuiven ze op naar de volgende groep en gaan ze verder waar ze in juni mee gestopt zijn.

Er zijn ook kleuterklassen. Deze groepen worden ingedeeld volgens leeftijd.”LesmethodenOp vlak van leerstof is er niet zoveel verschil met andere scholen. “We proberen dezelfde leerstof te zien als op normale scholen, maar dat is niet altijd mogelijk. Het is de bedoeling dat de kinderen uiteindelijk terug naar een gewone school gaan”, zegt directeur Ivo Vandeput.

Om dat te bereiken zijn er in de school ook functiegroepen. Hier wordt minder aandacht besteed aan lezen, schrijven en rekenen en meer aan vaardigheden die ze later nodig zullen hebben.

Doven en slechthorenden krijgen geen speciale lessen gebarentaal. Dat wordt spontaan aangeleerd op jonge leeftijd. Om het spreken bij dove of slechthorende kinderen te verbeteren is er op de eerste plaats de hoor- en versterkingsapparatuur in de klas. Daarnaast volgen de kinderen logopedie voor liplezen en stemoefeningen.

Uitstapjes

Bij kinderen met een spraak- of taalstoornis staat taal centraal. Er wordt hier ervaringsgericht gewerkt en de leerlingen gaan vaak op uitstap. De uitstappen worden in de klas besproken en zo leren de kinderen nieuwe woorden. Alles draait in deze klassen rond het spontaan en bewust bezig zijn met taal.

Kinderen met autisme krijgen een afgezonderde plek waar ze zelfstandig kunnen werken. Ieder kind heeft een eigen dagplanning zodat ze precies weten wat er gaat gebeuren. Omdat elke leerling een eigen planning heeft, kunnen leerkrachten ook individuele lesmomenten met elk kind plannen.

Tekst van Jade Claessens en foto van Machteld Bollen voor Stampmedia.

www.stampmedia.be

Youness Amrani schittert op skatefestival

Standaard

De eerste editie van het festival KPMcup meets Burnout trok op 17 mei 2012 in het Kapermolenpark in Hasselt 6.000 bezoekers. 120 mensen namen deel aan de skateboardwedstrijd.

De grote winnaar van die skateboardwedstrijd was de 20-jarige Youness Amrani uit Hasselt. Hij behaalde de eerste plaats in de categorieën Street gesponsord en Best Trick. Bij de gesponsorde deelnemers werd hij ook uitgeroepen tot Beste Hasselaar en Beste Limburger.

In de categorie Street niet gesponsord waren er twee winnaars: in de leeftijdscategorie -15-jarigen ging de eerste plaats naar Sean Puype uit Bredene.

Bij de +15-jarigen ging Simon Deprez uit Zwevegem met de eerste plaats aan de haal. De eerste plaats in de categorie Bowl werd behaald door Maarten Van De Bossche uit Tienen.

Opmerkelijk was dat er maar één meisje aan de cup meedeed. Maité Steenhoudt uit Antwerpen deed mee in de categorie Bowl voor de -15-jarigen. Zij kreeg dan ook de prijs voor Beste Meisje.

De prijzen voor die getalenteerde skaters werden uitgereikt door de Gedeputeerde van Jeugd, Jean-Paul Peuskens en de Hasseltse schepenen van Jeugd en Sport, Valerie Del Re en Brigitte Smets.

Tekst is van Stef Vananderoye voor Stampmedia.

www.stampmedia.be