Nooit gepubliceerd: CV van Jos Tuts

Standaard

Jos Tuts’ portret is sneller gemaakt dan zijn curriculum vitae, want deze aprilvis van bijna zeven decennia oud heeft een palmares opgebouwd om u tegen te zeggen. Getuige is zeker zijn trofeeënkast. Meneer Tuts hoort hij liever niet, zeker als hij zich in het volkse Hasselt met zijn geschreven en gesproken Hasselts dialect beweegt. Ne gewoene Hesseleer met een opmerkelijke snor als handelsmerk en een schat van een vrouw, Marijke. 

Jos zag op 22 april 1949 zijn Hasselts levenlicht en lachte zich een breuk als baby in zijn koets, als mensen speciale aandacht voor hem hadden. Zijn jeugd bracht hij door op het Kolonel Dusartplein en heeft nog de Hoebanckxkazerne met de soldaten gekend. Of hij veel kattenkwaad heeft uitgehaald in zijn jeugdjaren staat helaas niet in zijn cv. 

Hij volgde lagere school in korte broek en middelbaar onderwijs in lange broek in het Sint-Jozefscollege en kreeg zijn onderwijzer-diploma in de Normaalschool van Bokrijk.

Jos was ook sportief en speelde voetbal als laatste man – als opruimer in de verdediging – bij Sporting Hasselt en regelde tijdens zijn legerdienst de militaire verplaatsingen van treinen en vrachtwagens vanop een kantoor in het station van Hasselt.

Op 19 februari 1970 was het groot feest bij Huize Tuts, want toen gaf hij zijn ja-woord aan Marijke Hochstenbag, die nog steeds gelukkig samenleeft met Jos. Het duurde echter 6 jaar dat dochter Kim werd geboren en 9 jaar dat zoon Peter het levenslicht zag. Inmiddels heeft Jos al twee kleindochters: Emilia (2002) en Layla (2005).

Jos’ roeping was het onderwijs in zijn Sint-Jozefscollege, waar hij ondertussen alle hoekjes en plaatsen op zijn duim kende. Vier jaar heeft hij er les gegeven aan het lager onderwijs. Daarna brak de mooiste tijd uit zijn en mocht hij op zijn College studiemeester spelen tot zijn pensioen. Ne straffe hebben we gehoord.

Ook het toneelpodium was voor Jos een creatieve plaats. Zo speelde hij polis in de echte Hasseltse revues Rappleer dzj’ oech nog? (1980-1981) en in ’n Stad bè ‘n chapeau-buse (1982-1983) van Louis Verbeeck, Miel Cools en Jos Ghijsen.

In 1986 richtte hij samen met Luc Cuppens en Fons Vanhamel de STOOPKES op. Hij reist in de jaren ‘90 de halve wereld rond met het visueel, muzikaal en humoristisch programma van de STOOPKES. In Nederland, Duitsland, Frankrijk, Polen, Oostenrijk, Ierland, Schotland, Verenigde Staten, Canada en West-Vlaanderen werd meermaals over onze Hasseltse jenever gezongen.

In 2004 werd er een standbeeld van Jos onthuld en dan nog een standbeeld voor een nog levende. Dat beeld staat echter op zijn kast. In 2006 werd hij verkozen tot Stadsfiguur van Hasselt door de lezers van Het Nieuwsblad, Het Volk en de Gentenaar en de luisteraars van Radio BeOne.

In oktober 2007 krijgt jenever voor hem ook een speciale betekenis. Als echte Hasselaar en echte jeneverdrinker mocht hij zijn naam, het Tutske, geven aan een nieuwe jenever. Het was een nieuwe droom die uitkwam.

Ook het Hasseltse carnaval ligt hem nauw aan het hart. Zo heeft hij zijn eigen carnavalsgroep Stiepke Jos met Jos als enig lid en doet jaarlijks met winkelkar met rommel erin mee aan Hasselt Carnaval. Hij zingt ook ieder jaar een nieuw Hassselts carnavalsliedje. In 2009 werd Jos als bekroning uitgeroepen tot Stadsprins Tuts I van Hasselt.

In 2010 moest Jos verplicht met pensioen en moest het onderwijs verlaten door een ernstige ziekte. Alles staat nu op een lager pitje.

In april 2011 kreeg Jos van het stadsbestuur de Speculaas van de Maand voor zijn inzet voor de stad. Van die speculaas heeft hij tot de laatste kruimel opgegeten. Zo lekker was hij. Meiavond 2014 kreeg hij ook zijn eigen bank voor zijn verdiensten voor Hasselt. Die bank staat nog altijd op de Vismarkt.

Samen met 5 andere ex-Prinsen van Hasselt richtte hij de nieuwe carnavalsvereniging de StadsRaad Hasselt op. Sinds de Jeneverfeesten van 2015 heeft Jos een echt eigen Jeneverfestival op het Groenplein met optredens van diverse bekende artiesten.

Op 14 februari 2016 ontving Jos zijn eigen logo in papier-maché op het carnaval van Viareggio in Italië. Zijn vrienden van de StadsRaad Hasselt verrasten Jos in februari 2017, toen hij 4,5 meter hoge reus van zijn figuur Stiepke Jos cadeau kreeg. In 2018 baat hij samen de andere leden van de StadsRaad Hasselt een eigen Zjeneverkaar uit op evenementen. Op 23 november 2018 ontving Jos de Golden Hasselt Lifetime Achievement Award voor een bomvolle Lorkazaal.

Tutske zal altijd zijn Hasselt, zijn Hasseltse taal en zijn Hasseltse jenever blijven promoten!

Advertenties

Een gedachte over “Nooit gepubliceerd: CV van Jos Tuts

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s